Jhaynee

Archive for Mayo, 2008|Monthly archive page

Talambuhay ng Isang Tasa

In Others on Mayo 25, 2008 at 6:08 umaga

iniingatan ang pagkakahawak.. wari mo’y isang sanggol na bagong silang… bagong bili kasi ni nanay… 3 for 100 daw… parang shorts at panty sa department store… para lang daw to sa mga bisita o di kaya’y sa mga espesyal na okasyon… madali nga raw kasing masira at maluma kapag ginamit sa pang-araw araw… sa sobrang ingat, kahit di ginagamit, pinupunasan parin sa tuwing mailalabas sa aparador…

ingat na ingat din tayo sa kung ano man ‘tong pinasok natin… relasyon ba’ng tawag mo dito? hmmm.. siguro nga.. parang ganun na… plano tayo ng plano kung pa’no natin maiiwasang mag-away… ni hindi pa nga rin tayo nag-aaway… pilit na sinasamantala ang bawat pagkakataong magkita… sa tagong mundo na pasikip ng pasikip… pang special ocassion rin lang rin ata tayo… enjoy na lang sa bawat sandali… lahat ginagawa mapagtibay lang ang pagmamahalan… ni hindi nga tayo sigurado kung naiintindihan natin ang konseptong yun… ah basta.. masaya tayo… walang problema…

sa wakas, dumating na rin ang bisitang hinihintay ng tasa… it’s her time to shine na nga… ngayon na ang tamang panahon para ilabas sya sa aparador… makikita na nang madlang tao ang kinang mg proselanang puti at ang disenyong hand paintned daw… klase na pang 3 for 100 nga lang na hand painting…

nagkalakas din nga tayo ng loob.. nang subukin nating ilabas ang kung ano mang meron tayo sa mundo.. pero hindi muna kasali mga magulang ko sa mundong ito… alien sila sa mga taong dapat makaalam.. hindi sila kasali sa usapan.. dahil hindi pwede, dahil ayaw nila, dahil ayaw ko rin… sa ganung lagay, kahit anong gawin natin, pilit na bumabalik ang masakit na katotohanan… illegal tong ginagawa natin…

sampu o sobra pa… ganun karami ang basag na pirasong nakakalat sa sahig… ang ibang parte ay maliliit, ang iba’y bubog na lang… ngunit kahit papano ay natira pa naman ang ibang bahagi nito.. mukha parin naman itong tasa… im perness… sa kalilinis, nabasag din…

sobrang sakit… parang isang milyong karayum na nakatusok sa puso… bakit ganun? iningatan naman natin ah… bakit dumarating parin ang panahon na magkakasaitan tayo? ano ba ang kulang? saan ba nagkamali? ano ba ang ginawa? ano ba ang hindi ginawa? maaayos pa ba? aayusin pa ba?

mighty bond, super glue, glue gun, elmer’s glue, paste, kanin… desperado… lahat na! sinubok pang ayusin ni nanay ang tasa… sayang din naman daw kasi… makukulang ang set…

hindi ba’t nag-usap tayo kung anong dapat gawin? sabi mo, masyado lang akong selfish… sabi ko naman, masyado kang childish… walang pangako… pero sabi natin susubukan nating magbago… para sa isa’t isa… gagawin natin lahat para mabalik lang sa dati ang samahan… oo nga naman.. nagkaayos din tayo.. hanggang ilang araw lang naman…

mukhang tasa na ulit… buong tasa na pang-araw araw na lang.. hindi na pwedeng gamitin sa bisita… oo nga’t naayos din ni nanay… pero ang latak ng dumi at kung anu-anong glue ay nakikita pa rin… may mga guhit… pakita lang na dati nang nabasag ang tasa… kahit kelan nga naman hindi na babalik sa dating ganda ang anyo ang tasang ito.. kahit kailan…

nagbabago.. pinilit din… paunti-unti daw… pero parang wala rin namang nangyayari… at kahit papano ay parang may butas pa rin na nakikita ang sakit para bumalik sa puso ko… may daanan parati… hindi lang back door ang alam niya, pati window at mouse holes… matalino… kahit anong gawing takip at tago, di na maalis ang dating sugat… parang may diabetes na hindi mapagaling-galing… malalim… sa likod ng kunwaring paghilom at namumuong dry skin, basa at dumudugo parin ito… kaya mahirap na hindi mapa-ARAY… huwag na kasi nating pilitin… di naman tayo engot para di mahalata ang lahat eh.. wala nang dati.. dahil matagal nang sira yun…

sa kagagamit nga ng tasa, nabasag din ulit ni bunso… tinamad na rin si nanay… di na raw kayang ayusin… masyado nang basag… di na maipagdidikit ng kanin ang halos bubog na mga piraso nito… bibili na lang daw uli ng 3 for 100 sa susunod na may sale…

buti pa si nanay… sumuko na… tayo kaya kelan? hanggang kelan natin lalabanan ang mundo? kahit na lahat na ng sinyales nagsasabi na hindi nga talaga pwede… matigas lang nga siguro tayo… hindi pala, ulo lang natin… pilit na pinanatunayan na kaya, uuga-uga naman…

tama na.. hayaan nalang kasi nating maluma sa alaala natin ang tasang ito… bili ka na lang ng bagong tasa mo.. bibili din ako ng sa’kin… tanggapin na lang natin na basag na ang lahat… bubog na ang mga piraso.. di na kayang ibalik, ni hindi pwedeng pulutin… hayaan na muna nating ganun… masusugatan lang tayo sa talim ng mga basag na porselana… at baka kahit ang mumunting magagandang disenyo na naiwan ay mabasag pa ng tuluyan..

isabit na lang sa tukador kung ayaw mong itapon…

para kahit papano may remembrance tayo…
hanggang jan na lang muna…
alaala…
Advertisements

para kay mama

In Walang Uri on Mayo 21, 2008 at 7:48 hapon

Para kay mama ko… basi maguba mata mo sa kabasa kay laba-laba… kung mabasa mo gd man ni… hehehe… pero cge lang… amo na ni tanan ko nga dapat hambalon sa imo… gnHiligaynon ko na lang gani para di magdulugo ilong ta nga duwa kaintindi… para same page man ta nga duwa bla haw… hehehe…

Sa mga usisera lang, pagkatapos nyo ni basahon, daw bal-an mo naman dayon life story ko… kung interesado ka, te basa da ah… hehehe…

Mudraka Mae,

te ano ni bi kay dugay na nga nagligad ang Mothers’ Day.. wala man lang ko kabakal regalo para sa imo.. ano bi kay summer gd kag wala naman ko gapart-time sa call center.. wala ko kwarta subong.. la mu man ko bi nagaan allowance mu.. hehehe.. haaay.. pro, biskan sang una gani nga may sweldo man ko, wala ta man ka japon nabaklan regalo… kuripot lang gd man ko guro… or tam-an lang gd kagastador kay ubos dayon kwarta ko.. sorry gd ha… la ta gd ka gnatigan-an sang mga resources ko para sa mga special nga occassions paryos sini..

cge lang ah…

updanay man ta sang Sunday.. ginsugat mo kami sa youth camp sang YFL sa Don Candido Subdivision, Molo (complete gd dapat?)… salamat gli sa pag pajoin mo sa akon didto… una tani di pa ko magkadto kay natamadan ko na ya mag-join2 sa mga youth camp.. pangadi-pangadi kag share-share… tak-an gd ko daan magshare-share ya!!! Halin ang una wala gd ko na ya nalipay magtindog sa tunga kag manugd sugid sang mga inagyan mo sa bilog nga audience… isa pa, huya man ko mabuking nga “wis knowang” and anak mo sa nga religious tsubaness nga ina.. ay ambot ah… pilit-pilit mo gd ko bi mu!!! hambal mo bi, kung mag aktib lang ko da, maka travel ko sa Pilipinas kag kis-a biskan sa sagwa pa… te daw nalipay man ang kalag ko, naconvince mo ko dayon..

pero saja man to mads ah… damo lecture galing… boring pa ang kalabanan… daw butangan ko na toothpick mata ko para indi lang magsirado.. napamundom ko gani ‘yogs!!! Naintoan naman ko ni mama..’ ano abi kay daw ako lang to tigulang.. tapos, ang mga aktibitis daw pambata na lang tanan.. ay nano.. pero im perness man sa camp nga to, damo man to ang gnpanghambal nila nga lusot gd asta bone marrow ko… mahambal ko na gd man subong nga dw renewed christian na ko… damo man ko to narealize gani… te salamat gd…

kung tan-awon ko lang gd man mads, damo damo damo damo (to the nth power) na gd man ko dapat ipasalamat sa imo mu… wala ko lang nahambal… kay daw ka korny hambalon sa daily life ta… sa simple pa lang nga rason nga ari ko di subong kag gatype2 para sa imo, dako na na nga pasalamatan… sakit daan kano magbata… pwede pa mapatay ang nanay… te mau man kay gin-anots mo tanan para sa akon… di ka kakita bata nga gwapahon kag abilidadan kun… hehehe…

pagbata mo pa lang sa kon daw grabe na antos mo… ano bi kay due ko na maggwa, daw indi pa ko ya maghalin sa nawong mo… ay nano?! Grabe gd guro enjoy ko to… tight na tight na kami sang pusod ko muna nga daw di na ko magbulag sa iya… hehehe… te kundi imbes nga hapos lang, kinanlan pa ko ipa induce para lang maggwa… tapos sang ara na ko sa earth, nakaginhawa na ko kag nakahibi, may problema na naman ko nga ginhatag sa imo… yellow akon color ya… cugro abi mo may ngipon na ko, wa lang ko katoothbrush te grabe kiki ko in 9 months… araw2 naman na ya galing… hehehe… tapos hambal sang doctor, ‘mrs. may jaundice ang anak mo…’ ay te… hehehe… te kinanlan mo naman baydan akon stay sa hospital kay gin incubate pa ko to ya…

indi lang dayon amo na problema mu sakon… aside sa jaundice ko, sungi pa ko… grabe guro hibi mo to mu… sakit guro makita nga amo na condition sang bata mo… tapos sang ara na ko sa nursery, abi mo ako pa ang bata nga grabe mag-hibi… abi mo di ko katiti mau kay pihak akon bibig… grabe man dayon worry mo… indi ah… behave lang ko to yah… nami gani tulog ko… lain to ya nga baby ma… sabad to sa gani kay kis-a gakabugtawan ko pa hibi yah.. daw nami sumbagon… (astig nga baby?)

te sang three months old na ko, gnpa-opera mo na ko… para daw di man ko pagsuper sunlogon eh… hehehe… mau na lang gani ma wala sa gums kag sa palette ko ang sungi… sa lips lang gd… te kundi at least subong tadlong pa man ko maghambal… makakanta pa ko… whew!!! Hehehe… mayo lang ara si lola mommy no? sya nagbayad sang mga glastuhon ta sa hospital… la ka pa to daan manggad para tustosan ang paopera ko… yog!!! Kaw bi mo… si papa gd gnpamana mo… wala ka anay nagbackground check sa iya kundi wala ka kaprepare nga may sungi gene sa gli… hehehe… peace papa!!! Joke lang to… wala man ko garegret nga ikaw amay ko ah… salamat gd ma kay wala mo ko ginpabay-an… pwede mo man ko ihaboy sa basurahan kag i-flush sa basin tungod sa consumisyon nga nahatag ko sa pila pa lang ka bulan nga pangabuhi ko di sa world, pero wala mo gn-obra… salamat gd…

salamat pa gd sa pagpulaw2 mo sa akon sang cutie baby pa ko… bal-an ko man budlayan ka pa to kay young mama ka pa… 21 ka pa lang to daan… na kay aga ka pa bi nagbiniga-biga… hehehe… yawan ka pa to gani agwanta sang una sang suka, tae kag ihi ko… pro pakton ko, hamutan ka pa na japon mu… halin daan sa akon… hehehe… grabe ka gja…

ikaw gd tutor ko… syempre teacher ka mu… dapat lang ikaw matudlo sa kon… iban gani tudloan mo, ako pa… hehehe… dumduman ko sang una, pag-abot ko sa balay, excited pa ko na mag-obra sang assignment ko… kinder pa ko to galing… wala na na subong… te gna-answeran ko na daun akon mga assignment… kung ano man na da nga dapat coloran gna color-coloran ko man dayon sang da best nga color-color nga bal-an ko eh… galing kaagi to nga sala ang gncolor ko sa assignment ko… nangakig ka sakon kay wala ta ka anay gnahulat bag-o ko magsabat sa buk… te indi pa to uso eraseable crayons kag jumbo pa nga crayola ang ginagamit ko… yawan ka man daun erase sang gnsabtan ko eh… gingamitan ta pa to gani blade kay para makakas gd ang color… daw magisi to libro ko… nagnilipis na ang page kay gnakagis mo gd mau… gusto ko man lang to tani nga wala na ta obrahon pag-abot mo… nga daw ipadayaw ko man sa imo eh nga may nabal-an man ko kano sa skul… hehehe… sorry gd ha… at least bal-an ko na kung ano color sang papaya… sorry for coloring it green… hehehe…

dumduman ko sang una sang nagstart na sakay si papa sa barko, gnatudloan mo ko magsulat sa card para sa iya… baw halos kada bulan man nga grabe ka-summarized ang natabo sa aton… once lang bi ang card gnapadala… wala pa to sang una sang 3G kag roaming… pero never mo gd na gnapalipat nga isulat sa akon ang ‘be a good boy always’… gnapati man ta na ayhan ni papa ma? Hehehe… tanan dayon nga pictures ta upod sa card nga ginapadala ta… indi pa to digi cam ang uso… te kung na-expose ang pictures ta, te better luck next time na lang… hehehe… thank you gd kay biskan pirme layo si papa, wala mo gd ko gnapalipat sa iya… kag wala man ko gakaubosan sang explanation mo kung ngaa kinanlan maghalin ni papa… kung ngaa wala siya sa mga birthday ko, kag kung ngaa indi sa pwede kapuli biskan christmas na… salamat kay ginkaya mo nga mangin mama and papa all in one para sa akon… bal-an ko budlay na mu… pero salamat kay wala ka nagsuko…

sang nag-elementary ko, wala ka gd kaagi attend meeting sa skul… hambal mo lang pirme nga ako lang mamati for you… te kung waay ka, kag waay man si manang pani kag susan, ako na lang gapamati sa sagwa sang room eh… gatake down notes man ko pareho sang gnahambal mo… galing galain lang buot ko kay pagkataops sang meeting, ang iban nga parents sang classmates ko ya gakaon sa guwa… gabonding-bonding sila dayon… galain gd na buot ko sa imo mu… kay ngaa ang iban gani nga mga mama maka make time man para sa mga bata nila, kaw ya indi gd… tamadan ka lang gd hambalon mo…

galing sang grade 5 kami, nakaistoryahanay kami sang mga klasmeyts ko… ang daw tuod tuod gd na ya bla nga with feelings gd ang pagkasenti… masig pautwas drama kami… hibianay to the max na… isa ko ka miga, gna sakit ni tatay ya ang nanay ya… ang isa, gnasakit siya ni nanay ya… ang isa pa gd, may kirida tatay ya… ay depuga!!! Tapos akon ya… wala ka gaatend sa PTA meeting… bilachingilik ya… gnareklamo ko pa na dayon?! Daw gaga man ko klase bata man… sorry gd sa sunggod2 ko sa imo ha… mayo na lang gali ko… biskan wala ta gadinner sa sagwa after sang meeting, biskan ako lang isa gapuli, at least pag-abot ko sa balay, wala ta ya problema…

nami ka gd man magpadako ma… biskan amo lang ko ni, kaya ko isinggit sa bilog nga world nga wala ka gd nagkulang sa pagpadako sakon… damo damo ka man words of wisdom nga nashare… daw buot man ko mu… hehehe… di pa ko galing sure kay daw wa pa may nakahambal nga buot ko… huya sila siguro maghambal sa akon… pero astig anfg advice kapin pa parte sa migo migo… dumduman ko sang una ko nga migo, gnsugid ko ni inday sa imo… gaga ya… nangakig ka to dayon… hambal mo bata pa ko katama… huo man gani kay 4th year high school pa lang ko to… te isugid ko man to tani sa imo galing kay bal-an ko man nga akigan mo ko, te wala ko lang anay gnsugid eh… hehehe… pero daw ok lang man to sang san-o si AJ sa inyo… hambal mo gani, amhon mo na bi kay ara na na… ready ka na gani tani nga imeet sya pagbalik niya sa Iloilo sang isa ka summer… galing kay anhon mo na, wala na kami sang summer nga to… sorry pero wala kami nagbreak tungod kay hambal mo, pero tungod kay gago siya… haaaay… pero daw la pa ko nadudla… nagmigo naman ko liwat… syempre, gntago ko naman liwat… hehehe… syempre kay akigan mo naman ko liwat… galing nadakpan mu gd ko sang wala ko nadelete sa sent items ni papa ang message nga “I love you ga.. halong”… ay bilachingilik nga pagkamango!!! Indi mapatawad… or siguro tama lang gd kamo kapalangga ni Lord amo na nga dw gna lead ya gd kamo pirme sa pagdakop sa akon… haaaay… pero super pangakig ka gd to ya sang nabal-an mo… siguro kay kilala mo siya… kag bal-an mo man nga wala pa sa gihapon katapos sang eskwela ya biskan 20+ na siya… intindihan ko man kay future ko lang gnathink mo… daw tampaon mo ko to guro mu… daw gusto mo ko sakiton kag i-grounded… pero wala mo man gnhimo… gnpatay mo lang ko sang advice nga wala katapusan… tapos nag-sorry2 ko sa imo kag naghibianay ta sa kwarto ko… ahaaaay…

damo pa ta naagyan nga waay ko nasulat ma… kung uboson ko man galing basi wala na time kag space… kag basi indi mo na matapos basa kay matamadan ka na sa kalabaon sang ginsulat ko… ay gintype gali… hehehe…

subong nga manog tapos na ko sa college ma, indi ko sigurado kung nahatag ko gd man sa imo ang pagpalangga kag pagpasalamat nga angay man sa ginahatag mo sa akon… indi ko sigurado kung sa mata mo mayo man ko nga bata… damo na ko sakit sang ulo nga nahatag sa imo… bagay pa ayhan nga maging proud ka sa akon? Ambot lang… pero tani kahit papano, sa mga simple nga bagay adlaw2 mapakita ko man sa imo nga palangga ta ka… palangga ta kamo ni papa… nga indi man balewala sa akon ang tanan nga ginapangabudlayan nyo… yawan ka na gani pang-utang kag pang prenda alahas mo… hehehe… kung may-obra na ko sa ulihi, unahon ta na bayad ang tanan nga utang mo… promise na… hehehe…

gusto ko lang mabal-an mo nga ang punto man lang sang laba laba nga sulat nga ni, salamat sa tanan nga nahatag kag nahimo mo para sa akon… tani matandaan mo nga tanan nga gna-obra mo, gina appreciate gd na namon… indi man ko kapromise nga wala na ta agyan nga problema… nga wala ka na sakit sang ulo nga makwa sa akon kay daw labo na ya… hehehe… pero gusto ko lang ipabalo sa bilog nga kalibutan nga ikaw, kamo ni papa, ang da best da best nga regalo nga gin hatag ni papa Jesus sa akon… palangga ya guid man ko… indi makaya ibutang sa pila ka pages ang gusto ko ihambal sa imo… mu na lang ni ang summary hu:

I love you ma…

nene An An

Changes… Just when you don’t ned them

In Others on Mayo 16, 2008 at 3:47 umaga

I belong to UPV CM’s Batchoy Block B…

probably the block that i wouldnt like to be in..

most of the people in that block were…

uhmmmm…

“out of my reach”

when we were in the first year, my blockmates would all flock in the mushrooms and talk about politics. if not, they would talk about global issues. only some of them actually, but then the rest seemed to be interested. the rest except us. me, k.o, sheila, nana and thong. nana and thong had their own thing back then so this “except us” thingy doesnt mean that we were together.. anyway, the point here is the weird topics my blockmates had.. we only see each other when we have classes… since its really not our thing to talk about social issues, we really didnt try to mingle anymore…

little did we know that our blackmates have alredy been talking behind our backs. calling us “bruhas” and all those stuff.. yeah right!!! talk about global concerns and social issues. maybe they thought we were arrogant; or we had this superiority complex……… i dont know.. i didnt care anyway.. i was focused on my frustration of not being on the other block… where people are more carefree, fun-loving and simply happier than the people im cursed to be with everyday.. The other block organized christmas parties and sem-enders to get to know each other better while my blockmates hurriedly went back to their own provinces.. they couldnt care less.. i never felt that i fit in whenever im with my blockmates… that’s why i always enjoyed the company of the people from the other block..

this scenario was 3 years ago..

so much has changed between me and my blockmates.. i cant remember an exact incidence when we started to at least talk to each other aside from school stuff.. maybe it was because of all the hell weeks that we have gone through together.. or the fun games on management and marketing classes.. maybe the papers that we try to finish sleeplessly… or the cramming thing that we had going on since we cant remember when… i cannot pinpoint a single event which made a turing point on our block.. something which has made us more than just blockmates, but FRIENDS.

maybe because there really wasn’t any event to pinpoint in the first place.. the friendship that we have right now underwent a process.. and without anyone knowing it, we have grown closer to each other.. closer in a way that we have been able to do things together and actually enjoy it.. that we have accepted each one for her or his faults.. of course, we have our own share of misunderstandings and petty fights.. but at the end of the day, we manage to go through them, at least, “professoinally”. hehehe..

these are the people who photocopies notes and other materials for me when i am absent.. joins me in my frustration of every failed exam.. laughs at every line i deliver (even the serious ones which i don’t intend to be a joke was even laughed at).. helps me through my JPIA activities… listens at my non-sense side comments about everyday life drama.. they are my witnesses in my four years of college-life.. each of them has touched my life in one way or another though they have not realized it..

just when i was excited about having the last year of my stay in UP with my FRIENDS, mind you its the first time, professor romana villareal had this super great idea of reshuffling the blocks.. “it’s for the best… you have to be prepared for the reality.. you’ll get over it… one or two days…” she was saying all of this while i was in the verge of bursting into tears..

yes you might have guessed it right.. i was transferred into the other block.. i am not complaining about the other people in the other block.. i do not dislike any of them for any reason.. for four years, all of them have become my friends too.. its just that the thought of not being with my blockmates on my last year was painful..

that day, i cannot pretend to be happy about the situation.. i was cursing ma’am mana for all her stupid decisions… yes it was a stupid step to take, no regrets to have said that even if the whole UPV shall read this blog.. i even hated her when she gave us stupid reasons.. we are not students in UPV’s Balay-Balay for Christ’s sake.. why cant she give us logical answers? maybe because she didn’t have any.. i will not say more about her, as i would be more disrespectful if i do.

i am sad.. sad in its truest sense..

i will surely miss these people and though we will still see each other at school, i know everything will change.. i just hope they will miss me too.. huhuhu.. they may say that i have overreacted with the decision or that i am too emotional.. but that is how relationships affect me.. and even the slightest way of parting can cause me pain..

we will surely get on with our own lives.. get through the next school year and meet deadlines and pass exams and maybe forget about the drama of this whole reshuffling thingy.. we will meet each other on hallways and say hi to each other.. asking “kmusta na?” and answering back “ok lang a” but probably every conversation would end there.. after all, we would all be busy by then.. life would go on normally..

but before that happens, i just wanna say that i will surely treasure every block bonding moment that we had.. thank you for everything that you guys have taught me.. i have learned not only about accounting but about life in general.. lastly, sorry for all the offenses that i might have made or misunderstanding that i might have caused…

YOU WILL REMAIN IN MY HEART FOREVER…

sniff* sniff*

Strong Arm

In Others on Mayo 12, 2008 at 2:49 umaga

i learned this song during the youth camp of YOUTH FOR FAMILY AND LIFE…

i would like to share it for it has touched my heart and it has reminded me that i have my God in every challenge i have been thorugh…

i have forgotten Him at some point in my life and i have regreted my shortcomings as his daughter.. now that i have been renewed as a christian and a child of God, i would like to be a living testimony of His love..

STRONG ARM

my child i knew you before the world began
i was there every time you wrote your name your name on the sand
and lately i know you’ve been through quite a storm
my child i’ve been there
since the day you were born

chorus:
oh, and i rule the wind
yes, and i calm the sea
and the sun won’t go down until i say it can leave
for as sure as my word i’ll stand here right by your side
and if you’re too weak to go on
remember child
i’m you’re strong arm

now peopls will wonder and they’ll stand amazed
they’ll say you’re a miracle and i will be praised
and even though your pain has been too hard to bear
just know that i’m with you and there’s no need to despair

repeat chorus 2x

try nyo to!!!! asteeeeeeeeg!!!

In Others on Mayo 7, 2008 at 7:24 umaga

Love calulator… results not sure.. might not even be what you want to hear.. the point is, my results na kaabang2…. wahahaha!!!!

http://www.vinayakworld.org/lovecalculator/index.asp?c=284152